به گزارش سراج24؛ در اول ماه می سال 1886 کارگران آمریکایی منتظر کاهش ساعات کار به هشت ساعت در روز بودند؛ اما چنین اتفاقی نیافتاد و در نتیجه، کارگران در گوشه و کنار این کشور دست به تظاهرات زدند و در یک هزار و 200 کارخانه و کارگاه، اعتصاب صورت گرفت. در چهارم ماه می اعتصاب و تجمع کارگران آمریکایی در شهر شیکاگو که خواستار تعدیل شرایط کار و کاهش ساعات روزانه کاری بودند با آتش و گلوله پلیس مواجه شد که در نتیجه شماری کشته و عدهای مجروح شدند. بعدها چهارتن از دستگیرشدگان نیز اعدام شدند.
تصویر1: اعتصاب کارگران آمریکایی در اول می 1886
با رسیدن اخبار مربوط به این تظاهرات، کشتار و اعدام به سایر کشورها، در گوشه و کنار جهان مراسم یادبود برگزار و هر سال هم تکرار شد. در سال 1889 میلادی کنگره بین المللی کارگران در پاریس به پیشنهاد نماینده کارگران آمریکا روز اول ماه می هر سال را به یادبود حادثه کشتار کارگران آمریکایی روز جهانی کارگر نامید و در پی آن، بسیاری از کارگران در اقصی نقاط جهان این روز را گرامی داشتند. در ادامه به بررسی اوضاع کنونی زندگی کارگران آمریکایی که در کانون ارزشهای ضد انسانی نظام سرمایه داری غربی به سر میبرند میپردازیم.
گرامیداشت روز جهانی کارگر در دوران جنگ جهانی اول
جایگاه اقتصادی کارگران آمریکایی
روزگاری اقتصاد آمریکا به گونهای بود که کارگران آمریکایی به راحتی میتوانستند وارد مشاغل پر درآمدی شده و اقدام به خرید خانه و تشکیل خانواده کنند. اما دیگر در اقتصاد آمریکا چنین چیزی دیده نمیشود و کارگران ابرقدرتی که ثروت و توان ملی خود را بازیچه اهداف جهانی صهیونیست کرده است؛ با بدبختی و فلاکت روزگار میگذرانند. در طی دهههای گذشته تغییرات فراوانی در اقتصاد آمریکا روی داده که به تدریج از ارزش و جایگاه اقتصادی کارگران آمریکایی کاسته است. این تنزل به طور مستقیم بر زندگی این کارگران تاثیر گذاشته و آنها را دچار مشکلات فراوانی کرده است.
کارگران آمریکایی دهههاست که خواستار عدالتند.
پیشرفتهای خیره کننده در ماشینیسازی صنایع و رایانه و دیگر شاخههای تکنولوژی باعث شده است که نیاز بخشهای تولیدی به کارگران کاهش یابد. پیشرفتهای فراوان در روبوتیک، کامپیوتر و دیگر رهآوردهای تکنولوژی موجب شده است که بسیاری از فعالیتهای اقتصادی که در گذشته به تعداد فراوانی کارگر نیاز داشتند امروز با چند نفر نیز بتوانند کار کنند. این موضوع فی نفسه مشکلی نمیداشت اگر برنامه ریزان اقتصادی برای کارگران بیکار شده در نتیجه توسعه فناوری موقعیتهای جدیدی فراهم میکردند. اما چنین چیزی اتفاق نیافتاد و نظام سرمایهداری توجهی به تبعات جایگزینی ماشین با کارگران نداشت.
نمودار قرمز رنگ نشان دهنده رشد درآمد سرمایهداران آمریکاییست که یک درصد مردم را تشکیل میدهند.
نمودار آبی رنگ دستمزد قشر کارگر را نشان میدهد.
در چندین دهه گذشته میلیونها کارگر آمریکایی به دلیل توسعه فناوری و نیز خروج شغلها از این کشور توسط کمپانیهای بزرگ، شغل خود را از دست دادهاند. قراردادهای مربوط به بازار آزاد که سیاستمداران آمریکایی همیشه از مفید بودن آنها برای اقتصاد کشورشان سخن میگویند موجب شده است که کارگران آمریکایی در رقابت با میلیونها میلیون کارگر دیگر در اقصی نقاط جهان قرار بگیرند که در ازای روزانه کمتر از 2 دلار به صورت بردهوار به کار کشیده می شوند. در این میان کمپانیهای بزرگ که به دنبال سود خود هستند کارگران آمریکایی را نپسندیده و کارگران ارزان دیگر کشورها را ترجیح میدهند. در نتیجه شغلهای کارگری از آمریکا خارج شده و کارگران آمریکایی با بیکاری و فقر و فلاکت تنها میمانند.
Flash version 10,1 or greater is required
You have no flash plugin installed
Click here to download latest version
مروری بر تاریخ اعتراضات جامعه کارگری آمریکا
شغلهای کارگری با حداقل حقوق
امروز آنچه که سرمایه داری آمریکایی برای کارگران پدید آورده اوج قساوت اقتصادی ممکن را نشان میدهد. به طوری که کمپانیها بیشترین سود ممکن و کارگران آمریکایی کمترین درآمد ممکن را به دست میآورند و در این میان تنها کاری که از نظام برآمده از ارزشهای سرمایهداری برمیآید به تماشا نشستن فرو رفتن قشر کارگر آمریکا در فقر و بدبختی بیشتر است. در آمریکای امروز حتی برای شغلهای کارگری با حداقل حقوق نیز بین کارگران رقابت برقرار است و گاهی دهها هزار نفر برای داشتن سهمی در چند ده موقعیت شغلی کارگری جدید هجوم میآورند.
شغلهای کارگری از آمریکا خارج شده و کارگران آمریکایی با بیکاری و فقر و فلاکت تنها میمانند.
در ناحیه یپسیلانتی در دهه هفتاد میلادی بیش از 20 هزار کارگر در جنرال موتورز و فورد کار میکردند هم اکنون این تعداد به چند صد تن کاهش پیدا کرده است. همین وضعیت در نواحی دیگر مانند میشیگان و اوهایو و ایندیانا نیز وجود دارد. در همان حال این کمپانیها کارخانههای خود و در نتیجه شغلهای مربوطه را نیز به کشورهای دیگر به خصوص به چین انتقال میدهند در حالی که برای کارگران بیکار شده هیچ برنامهای وجود ندارد. کارگران آمریکایی هر روز بیشتر و سختتر کار میکنند. با این حال زندگی را به سختی میگذرانند. به طوری که گویا منبع واحدی وجود دارد که دستمزدهای کارگران آمریکایی را کاهش و هزینههای زندگی را برای آنها افزایش میدهد. در این میان تبعیض آمیز بودن برنامههای دولت نیز فشار مضاعفی بر جامعه کارگری آمریکا وارد میسازد.
تعداد آمریکاییهایی که روزانه کمتر از 2 دلار درآمد دارند؛ در طی 15 سال گذشته دو برابر شده است.
تبعیض آمیز بودن برنامههای دولت
اغلب کارگران روزمزد نسبت به ثروتمندان سرمایهدار مالیاتهای بسیار بیشتری پرداخت میکنند و از این رو میلیونها آمریکایی برای گذران زندگی در اقتصاد زیرزمینی فعالیت داشته و در پی آن به خاطر تلاش برای اجتناب از مالیاتهای سنگین خود را در معرض خطرات فراوانی قرار میدهند. پسران و دختران خانوادههای کارگری اغلب مجبور میشوند برای این که شغلی داشته باشند به عنوان سرباز وارد ارتش شده و به جنگهای مختلف آمریکا اعزام شوند؛ در حالی که فرزندان ثروتمندان و متمولین، به مشاغل غیر نظامی گماشته میشوند.
در مناطق کارگری خبری از تسهیلات عمومی شهری نیست و زباله سوزیها، صنایع دارای آلایندگی بالا و... در مجاورت اماکن مسکونی و آموزشی کارگران جای گرفته است.
Flash version 10,1 or greater is required
You have no flash plugin installed
Click here to download latest version
بررسی گزارش وزارت کار آمریکا درباره کاهش امنیت شغلی کارگران
دولت، محدودیتهای فراوانی بر سازمانهای کارگری که در پی تضمین حقوق و مزایای کارگران هستند؛ تحمیل میکند ولی تهدید کارگران توسط شرکتها و کمپانیها را نادیده میگیرد. کارگران روزمزد و حقوق بگیر هیچ نمایندهای در مراکز تصمیمگیری اقتصادی ندارند و محکوم به قبول خواستههای سیستم سرمایهداری هستند.
طبقه «کارگران فقیر»
امروزه طبقه جدیدی از کارگران در آمریکا شکل گرفته است که با اینکه به سختی و تا جایی که توان دارند کار میکنند؛ ولی باز در فقر و فلاکت به سر میبرند. به این طبقه «کارگران فقیر» گفته میشود که روز به روز به تعداد آنها افزوده میشود. گزارش اخیر موسسه گالوپ نشان میدهد که وضعیت اقتصادی دغدغه درجه اول مردم آمریکاست و آنها بیش از هر چیز دیگر نگران این موضوع هستند. گزارشهای دولتی نشان میدهد که در ماههای اخیر نرخ بیکاری کاهش کوچکی پیدا کرده است اما واقعیت چیز دیگری است. زیرا که بیکاری فقط بخشی از ماجراست. با این که اکثر کارگران آمریکایی هنوز میتوانند شغلهایی برای خود پیدا کنند؛ اما تعداد رو به افزایشی از آنها در پایان ماه درآمد کافی و به درد بخوری به دست نمیآورند.
در میان کشورهای صنعتی، آمریکا دارای بیشترین کارگر با دستمزد پایین است.
اقتصاد آمریکا شغلهای متوسط با درآمدهای خوب را از دست میدهد و آنچه که جایگزین می شود شغلهایی با درآمدهای بسیار پایین است که قشر کارگر آمریکا را در فقر و فلاکت فرو برده است. تقریبا یک چهارم از کل کارگران آمریکایی ده و یا کمتر از ده دلار در ساعت درآمد دارند که با توجه به هزینه زندگی در آمریکا به سختی کفاف غذا و نیازهای اولیه آنها را میدهد. این کارگران که گاهی دارای مهارتهای ویژهای نیز هستند در شغلهایی مشغول به کارند که نیاز چندانی به تخصص و مهارت ندارد. امروزه در آمریکا به دلیل از بین رفتن موقعیتهای شغلی، کارگران متبحر در فست فودها، آرایشگاهها و سوپرمارکتها به کار گرفته میشوند.
اتحادیه کارگران آمریکا با محدودیتهای فراوانی از سوی دولت مواجه است.
بر اساس گزارش «پروژه خانوادههای کارگر فقیر» در حدود یک چهارم از کارگران کم درآمدی که دارای مهارت هم هستند فقط در هشت موقعیت شغلی امکان حضور پیدا میکنند: فروشنده، آشپز، دستیار بهداشتی، صندوقدار، پرستار بچه، خرده فروشی، منشیگری و رانندگی. اکثر این کارگرها سرپرست خانواده هستند و در خانوادههای بسیاری هر دوی والدین مجبورند در چندین شغل فعالیت داشته باشند تا نیازهای اولیه خود را تامین کنند. با این حال تمامی این خانواده هنگام بروز مشکلی مانند بیمار شدن کودک و یا خرابی اتومبیل، خود را با یک مشکل مالی بزرگ رو به رو میبینند. تعداد فراوانی از این کارگران برای روی پا نگه داشتن زندگی خود زیر بار قرضها و وامهای سنگین رفتهاند و امیدی برای بازپرداخت تعهدات خود ندارند. این در حالیست که سالیانه به تعداد مشاغل کمدرآمد افزوده شده و شغلهای خوب به سرعت کاهش مییابند. در اینجا واقعیاتی را در مورد زندگی کنونی خانوادههای کارگری در آمریکا مرور میکنیم.
اعتراضات کارگران با برخوردهای پلیسی سرکوب میشود.
واقعیتهای زندگی خانوادههای کارگری در آمریکا
بر اساس گزارش اداره آمار آمریکا، بیش از 146 میلیون آمریکایی «فقیر» یا «دارای درآمد ناکافی» محسوب میشوند. بخش بزرگی از این فقیران را کارگران تشکیل میدهند که با این که به شدت کار میکنند ولی باز فقیرند. در این میان کودکان خانوادههای کارگری با مشکلات بزرگی دست به گریبانند که گاهی تا سوء تغذیه و عدم برخورداری از آموزش نیز گزارش میشود. 57 درصد از کل کودکان آمریکایی در خانوادههایی که «فقیر» یا «دارای درآمد ناکافی» هستند؛ زندگی میکنند. در سال 2007 حدود 21 میلیون نفر از کودکان آمریکایی در خانوادههای «کارگر فقیر» زندگی میکردند. هم اکنون این آمار به 5/23 میلیون نفر رسیده است.
کارگران روزمزد نسبت به ثروتمندان سرمایهدار مالیاتهای بسیار بیشتری پرداخت میکنند.
در سال 2007 در حدود 28 درصد از خانوادههای کارگری جزء طبقه «کارگر فقیر» بودند اما هم اکنون و در عرض چند سال این آمار به 32 درصد افزایش یافته است. در ایالتهای آرکانزاس، میسیسیپی و نیومکزیکو بیش از 40 درصد تمامی خانوادههای کارگری «کارگر فقیر» محسوب میشوند. نزدیک به 40 درصد خانوادههای جوان که سرپرستان آنها کارگران زیر سی سال هستند زیر خط فقر زندگی میکنند. نصف کارگران آمریکایی هفتهای در حدود 500 دلار درآمد دارند که به هیچ وجه کفاف زندگی آنها را نمیدهد. یک نفر از هر چهار کارگر آمریکایی ساعتی کمتر از ده دلار درآمد دارد. در حالی که این پول به سختی غذای روزانه آنها را تامین میکند.
کاهش امید به زندگی در میان قشر کارگر آمریکا مشهود است.
در میان تمامی کشورهای صنعتی، آمریکا دارای بیشترین درصد از کارگرانی است که در شغلهایی با درآمد پایین مشغول به گذران هستند. چندین سال متوالی است که درآمد میانگین خانوارهای آمریکایی کاهش مییابد. به طوری که از سال 2001 تا 2011 درآمدهای خانوادههای دارای فرزند 6300 دلار کاهش پیدا کرده است. از زمان آغاز رکود اقتصادی اخیر، آمریکا 60 درصد از شغلهای دارای درآمد متوسط را از دست داده و شغلهای دارای درآمد پایین جایگزین آن شدهاند. در دهه 80 میلادی کمتر از 30 درصد شغلها در آمریکا دارای درآمد پایین بودند هم اکنون این آمار به بیش از 40 درصد رسیده است. بر اساس گزارش اداره آمار آمریکا، سهم طبقه متوسط آمریکا در درآمد کلی کشور به کمترین میزان خود در طول تاریخ آمریکا رسیده است. بیش از 20 میلیون آمریکایی بیش از نصف درآمد خود را صرف اجاره خانه میکنند. این تعداد نسبت به سال 2001 نزدیک به پنجاه درصد افزایش یافته است.
بیش از 40 درصد تمامی خانوادههای کارگری آمریکا «کارگر فقیر» محسوب میشوند.
تمبر یادبود روز جهانی کارگر
خانوادههای دارای درآمد پایین نزدیک به نه درصد درآمد خود را صرف هزینه سوخت میکنند اما این هزینه برای دیگر خانوادهها در حدود 2 درصد است. در سال 1989 نسبت بدهی و درآمد یک خانواده آمریکایی 58 درصد بود و اکنون این رقم به 154 درصد رسیده است. حدود یک درصد از خانوادههای سرمایه دار آمریکایی 288 برابر کل ثروت طبقه متوسط آمریکا دارایی دارند و بر اساس گزارش نشریه فوربس، ثروت 400 سرمایه دار آمریکایی بیش از ثروتی است که 150 میلیون آمریکایی در اختیار دارند. این درحالیست که 40 درصد آمریکایی دارای پس اندازی در حد فقط 500 دلار و یا کمتر از آن هستند و تعداد خانوادههای آمریکایی که روزانه با 2 دلار و یا کمتر از آن به سر میبرند نسبت به سال 1996 بیش از دو برابر شده است. در مجموع تمامی این عوامل باعث شده است که افسردگی و ناامیدی در میان جوانان و قشر کارگر آمریکا به شدت افزایش یافته و برخی گزارشها از کاهش امید به زندگی و افزایش میزان خودکشی در این قشر خبر میدهند.
